خنده ی عاشقانه

زمانى كه چشمم به اين تصوير افتاد و لبخند زيبا و دلنواز شهيد خرازى را ديدم اين شعر را سرودم به مناسبت اول شهريور ماه ٩٦ شصتمين سال تولد آن شهيد والامقام تقديم ميكنم به خانواده معززش بويژه فرزند برومندش مهدى عزيز:

اين خنده بيانگر است از يك رازى
رازى است درآستين يك جانبازى
يك قصه ديگرى در اين لبخند است
از خُلق نكويى و لب طنّازى
سردار شهيد و سر بدارى مخلص
شد كشته به راه حق پى جانبازى
جان داد به راه نهضت روح الله
بگرفت مدال عشق و سر افرازى
چون ماه منير در ميان شهدا
پر نور گلستان شده از خرازى
هشيار گرفت جان ز لبخند حسين

گفتا كه به خنده ات دلم بنوازى